วันเสาร์ที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2552

2009


All artwork in 2009

วันจันทร์ที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2552

Hello December



สวัสดี ธันวาคม!!!

วันเสาร์ที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2552

Children of god



This artwork made for ItemAward II
for more detail at www.itemstudio.org

วันพุธที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2552

RIX




anime and manga is one of my favorite art stlye. a cute girl come with her pet and sword with a neverending adventure.
It is time to create my own character. Her name is RIX
This artwork made for wacom contest...

วันจันทร์ที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

Alone concept art



This artwork made for shortfilm project "ALONE"..
all done in photoshop with custom brush

วันจันทร์ที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

Portrait of a magic warrior

วันอาทิตย์ที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

daughter of plants

วันเสาร์ที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2552

Funny Jumping Worm test


JumpingWarm from Chaichan Artwichai on Vimeo.

Render pass test






I try to use less pass as much as possible in this pic.




วันอาทิตย์ที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2552

My new idol






วันพุธที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2552

Unknown


วันจันทร์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2552

Daily Portriat


วันเสาร์ที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

Character color pratice


วันศุกร์ที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

Red banana story by Tin

Photobucket

ฉันคือกล้วยสีแดง
ใครๆก็บอกว่ากล้วยต้องมีสีเหลือง
แต่ฉันยังเชื่อว่าฉันคือกล้วย
ถึงแม้ว่า
ฉันจะมีสีแดง
ฉันมองตัวเองแล้วคิดว่าต้องเดิน
เดินไปเรื่อยๆ
ใครๆก็บอกว่ากล้วยเดินไม่ได้
แต่ฉันเดินได้
และเดินต่อไปเรื่อยๆ
ฉันเริ่มเดิน...เดินไปเรื่อยๆ
ฉันพบกับนกฮูกสีดำ
นกฮูกสีดำบินไม่ได้
แต่มันกระโดดได้
ฉันชวนมันกระโดด
ไปพร้อมกับฉัน
ฉันเดินไปเรื่อยๆ
นกฮูกสีดำกระโดดไปเรื่อยๆ
ฉันเจอกับกล้วย...กล้วยสีน้ำเงิน
ฉันชวนกล้วยสีน้ำเงินเดินไปพร้อมๆกับฉัน
เราเดินไปเรื่อยๆ
จนวันนึงฉันหกล้ม
ทับกล้วยสีน้ำเงิน
เรารวมตัวกัน
กลายเป็นกล้วยสีม่วง
กล้วยสีม่วงเดินไปเรื่อยๆ
แล้วจู่ๆนกฮูกที่กระโดดอยู่ข้างหลังก็พูดขึ้นว่า
นายรู้ไหมว่าเมื่อมองจากข้างหลัง
นายคือกล้วยสีเหลือง
ฉันคือกล้วยสีเหลือง
สีเหลือง...

วันพุธที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

Daily Chick


วันอังคารที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

Blending


Custom brush SpeedPaint

วันจันทร์ที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2552

daily landscape


My abstract


วันอาทิตย์ที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2552

Shape study




doodle landscape
playing with custom brush

My Speedpaint


actual time 23.41 minute
watch the video here

วันศุกร์ที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2552

My Daily Junk




วันอังคารที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2552

High Key and Low Key study




วันอาทิตย์ที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2552

Lonely brush




การเลือก

เมื่ออยู่ในสถานะคน สิ่งหนึ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้คือการที่จะต้องเลือกอะไรบางอย่าง
มันเป็นความจริงที่ว่าเมื่อเราเลือกอย่างหนึ่งเราต้องสูญเสียอีกอย่างหนึ่งไป
ปีใหม่ปีนี้เป็นปีแรกไม่ได้กลับบ้านนอกเพราะทำงาน ชีวิตมีแต่งาน.. ลองถามตัวเองดูว่า
แล้วมีความสุขมั๊ย...ก็มีความสุขดี วางแผนไว้ว่าหลังจากได้ตังแล้วจะกลับบ้านหลังปีใหม่
แต่ขณะที่ทำงานเทอมนี้เป็นเทอมที่รายวิชาห่วยแตก ผู้สอน ก็สื่อสารไม่ค่อยจะรู้เรื่อง คาดว่าเกรดเทอมนี้จะลดแน่ๆ อีกอย่างก็ไม่ค่อยได้ไปเรียนด้วยแหละมั๊ง..นี่ถ้าพ่อแม่มาอ่านบล๊อคจะว่ายังไงน้อ
อีกอย่างที่สูญเสียคือเวลาที่ได้เล่นกับเพื่อนลดน้อยลงไป จนหลายคนทักว่าไม่เจอหน้าเจอตานานนึกว่าตายไปซะแล้ว...
การได้มาซึ่งอะไรบางอย่าง ก็ต้องยอมเสียบางอย่าง แต่เราต้องยอมเสียมันไปแบบยอมรับและเข้าใจว่า จริงๆแล้วไม่มีอะไรเป็นของเรา
...แม้แต่ตัวเราเอง

วันพฤหัสบดีที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2552

DailyLandscape






Color and composition study...

วันจันทร์ที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2552

Boy WalkCycle


boy walk cycle from Chaichan Artwichai on Vimeo.

Boy walk cycle test for study...

3 point light
maya render only one pass with none GI
Characterdesign, model and rigging by Tin

2008


This is all of my work in 2008 that I've posted in http://www.itemstudio.org/ (old) thai digital art forum.

happiness


ความสุขนี่ก็เป็นสิ่งที่แปลกอย่างหนึ่งก็คือ
ยิ่งเราแบ่งมันให้กับคนอื่นมันกลับยิ่งเพิ่มมากขึ้น
แต่ถ้าเกิดเราหวงเก็บไว้คนเดียวมันกลับลดน้อยลงไป
คนเรามีความสุขกับอะไรได้บ้างนะ
จริงๆมันก็มีเหตผลไม่กี่อย่างโดยรวมแล้วก็คงเหมือนกับที่เค้าบอกไว้ว่า
สุขทุกข์อยู่ที่ใจ
ช่วงนี้มีความสุขกับอะไรบ้างนะ...
บล๊อคมั๊งรู้สึกดีที่มีพื้นที่ให้ระบายแปลกใจตัวเองทำไมไม่ทำบล๊อคตั้งนาน
สมัยนี้มีพื้นที่ให้เราได้แสดงตัวตนมากมายโดยเฉพาะบนโลกไซเบอร์ทุกอย่างเป็นดิจิตอล
digital art , digital music
อ้อ ทำเพลงก็เป็นหนึ่งในความสุขของเราแฮะ
เร็วๆนี้อาจจะได้ฟังเพลงที่กำลังแต่ง
และกำลัง...จะแต่ง
อยากแบ่งปันความสุขเผื่อมันจะเพิ่มขึ้นบ้าง...

วันเสาร์ที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2552

Lazy Boy


6 ตุลาคม 2551
เวลาตอนนี้คือตี 4 ตรงคิดยังไงไม่รู้ถึงนึกอยากเขียนขึ้นมาอีกแล้ว... พอย้อนไปอ่านที่ตัวเองเขียนบันทึกแล้วรู้สึกว้าเป็นคนใช้ภาษาไม่ค่อยสละสลวยจับประเด็นยากพูดเรื่อยเปื่อย เอาเป็นว่าคราวนี้จะเน้นที่ปัญหาที่ตัวเองกำลังเจออยู่ตอนนี้เป็นปัญหาเรื้อรังมานานแล้วล่ะ ปัญหาที่ว่าคือ ความขี้เกียจ ขี้เกียจแค่ไหนน่ะเหรอแล้วค่อยมาเล่าต่อละกัน ขี้เกียจ...

ชีวิตในวันที่ 12 สิงหาคม 2551



เป็นบทความเก่าๆที่ไปค้นเจอในเครื่องแล้วพอมานั่งอ่านก็ทำให้นึกถึงเรื่องเก่าๆ

เรื่องเกี่ยวกับตัวเรา...เป็นดังนี้


12 สิงหาคม 2551
วันนี้ตื่น 10 โมงกว่าๆนับเป็นเวลาที่ค่อนข้างเร็วเมื่อเทียบกับวันปกติทั่วไปที่ตื่นมาก็ได้กินข้าวเที่ยงเลย ไม่รู้เป็นอะไรรู้สึกอยากเขียนอะไรซักอย่าง โดยไม่มีเหตุผล มันคงเป็นเหมือนการระบายบางสิ่งบางอย่างที่อยากจะพูดให้ใครซักคน แต่ผมใช้การเขียนมันดูมีมิติในการเล่าเรื่องมากกว่าการพูด(ของผม) วันนี้ตอนตื่นเหลือบไปเห็นแผ่นดีวีดี เขียนบนปกว่า 19 An Inconvenient Foot ดูจากแพ็กเก็จแล้วน่าจะแถมหนังสือหรือนิตยสารอะไรซักอย่างพอดูรายละเอียดจึงรู้ว่ามันเป็นแผ่นรวมหนังสั้น แอนิเมชั่น จากฝีมือของนักเรียนนักศึกษาไทย เกี่ยวกับการรักษาสิ่งแวดล้อม ช่วงปีที่ผ่านมาโลกเริ่มให้ความสนใจกับปัญหาสิ่งแวดล้อมมากขึ้นเห็นได้จากทั้งกระแส Global Warming และ การรณรงค์อื่นๆอีกมากมาย ซึ่งผมคิดว่าเป็นสิ่งที่ดีนะ จากเรื่องไกลตัวมาที่เรื่องใกล้ตัวที่รู้สึกว่าผมเองเปลี่ยนไปจากเมื่อหลายปีที่แล้ว คงจะเป็นเพราะสภาพแวดล้อม หรือวัย ก็แล้วแต่แต่ผมรู้สึกว่า ผมอ่านหนังสือน้อยลง (ไม่ใช่หนังสือเรียนนะ) ทั้งนิยาย บทความ บทกวี แม้แต่ แอนิเมชั่นที่ผมรักยังรู้สึกว่าได้เสพมันน้อยลง ทั้งๆที่ youtube ก็มีทุกอย่างให้เลือกสรร แต่กลับดูเหมือนว่าทุกอย่างเยอะเกินเสพจนไม่สามารถดูได้หมด สมัยผมยังเด็กๆผมเป็นเด็กบ้านนอก(ตอนนี้ก็ยังเป็นเด็กบ้านนอกอยู่นะ) การที่จะหาดูการ์ตูนของ Disney แอนิเมชั่นของจิบลิ เป็นเหมือนการตามล่าหาขุมทรัพย์ กว่าจะหาม้วนวิดีโอมาได้ แล้วต้องวิ่งไปบ้านญาติเพื่อดูกับเครื่องเล่น วิดีโอ เพราะบ้านตัวเองไม่มีนั่นเอง เมื่อมองตัวเองในมุมหนึ่งผมเห็นว่าตัวเองก็เป็นคนบ้าการ์ตูนพอสมควร แรงบรรดาลใจจึงเกิดจากแรงขับภายในตัวเองที่อยากจะทำอยากจะเป็น animator ในสมัยนั้น เวลาใครถามโตขึ้นอยากเป็นอะไร ผมมักจะตอบว่า animator พอได้รับคำตอบบางคนก็จะงงๆว่ามันคืออะไรหว่า ย้อนกลับมาที่เรื่องอ่านหนังสือ เหมือนเดิมคือจะควานหาวรรณกรรมเยาวชนดีๆซักเล่มก็ลำบากแสนเข็ญเหลือเกินห้องสมุดประชาชนที่เราไม่สามรถยืมเองได้ต้องใช้บัตรของพี่สาว รีบอ่านรีบคืน พออยู่ ม.ต้น เห็นเค้าอ่านแฮรี่ พอตเตอร์ ก็ตามกระแสกะเค้าเหมือนกันแต่พออ่านถึงเล่มห้าก็หยุดเพราะรู้สึกว่าคนเขียนใช้สำนวนการเขียนเดิมๆ เพียงแต่เขียนไปเพื่อให้จบตามที่ตัวเองได้วางพล็อตไว้ ซึ่งมันน่าเบื่อสำหรับผม(ขอโทษแฟนๆแฮรี่นะครับ) ร่ายไปร่ายมาเหมือนเราเป็นคนแก่ที่มานั่งบ่น ทั้งๆที่ตื่นมาวันนี้มีโครงการจะทำอะไรต่างๆมากมาย ทั้งงาน concept art ที่ค้างคา ซักผ้า การบ้าน รายงาน ชีวิตเด็กมหาลัยมันสนุกก็จริงแต่มันก็เหนื่อยพอสมควรอยู่แต่ถึงยังไงผมก็คิดว่าชีวิตการทำงานที่ผมกำลังจะเจอในอีกไม่กี่ปีนี้ต่างหากที่เป็นความน่าเบื่อที่แท้จริง มีคนเคยพูดไว้ว่าวัยรุ่นเป็นวัยที่อยู่กึ่งกลางระหว่างวัยเด็กกับวัยผู้ใหญ่ ผมเองรู้สึกใจหายเมื่อพบว่าเราโตแล้ว จากเด็กที่ชอบดูแอนิเมชั่น กลายมาเป็นคนทำแอนิเมชั่น การเป็นคนทำกับคนเสพมันแตกต่างกันอย่างมาก แต่สิ่งที่เหมือนกันสำหรับผมคงเป็น ความสุข เป็นคนทำมีความสุขเพราะได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรัก และอยากให้คนดูมีความสุขที่ได้ดูงานของเรา อยากให้เค้าได้แรงบรรดาลใจจากงานของเรา เพื่อต่อลมหายใจของวงการแอนิเมชั่นบ้านเราให้อยู่ได้นานๆและโตขึ้นเรื่อยๆพร้อมกับผมที่เป็นเหมือนเด็กจะก้าวไปสู่วัยผู้ใหญ่ แต่ถึงยังไงมันก็เป็นเรื่องน่าใจหายอยู่ดีที่ว่า พอเราโตขึ้นทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดไว้...
โทรหาแม่บอกรักแม่ ก่อนนะครับ ก็วันนี้วันแม่

วันศุกร์ที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2552

junk chicks collection 01












its begining of...my tablet in this year

Please know me more


Please know me more,


Please know me more,


I want you to fall... into my mind


I want you to know... Who I am


...I told myself.

mY nEW yEAR and My Old Guitar



I saw it since I was 11 years old but its not mine at that time.
Today I'm 21 years old and it's mine.

Dad is my first guitar teacher
Myself is my last guitar teacher...